AMBERCOLLECTOR.INFO

WSZYSTKO O BURSZTYNIE

                       Bursztyn Leczniczy bursztyn

                                 Bursztyn w medycynie

Bursztyn leczniczy.W leczniczą moc bursztynu wierzono od najdawniejszych czasów. Początkowo najważniejsza dla ludzi była jego magiczna moc. Ozdoby bursztynowe, związane z kultem i wierzeniami, na przestrzeni epok znane były wszystkim znaczącym kulturom Europy oraz Środkowego i Dalekiego Wschodu.

 

       W okresie prehistorycznym okrągłe, płaskie tarczki bursztynowe łączyły się z kultem solarnym i magią płodności, podobnie jak bursztynowe figurki wyobrażające kobiety. Amulety w kształcie toporków miały chronić przed nieszczęściem, zoomorficzne sprzyjały myśliwym w czasie polowań, a figurki męskie wiązano z kultem przodków. Starożytni Grecy i Rzymianie, przedstawiali w bursztynie wizerunki bogów i herosów. W grobowcach egipskich bursztyn miał ochraniać mumie przed zniszczeniem i rozkładem a także zmarłego w życiu pozagrobowym. Przekonania pochodzące ze starożytności znalazły kontynuację w wierzeniach ludowych. Bursztyn miał nie tylko chronić, ale także leczyć. Pliniusz Starszy w Dziele „Historia Naturalna” opisał zwyczaj wieśniaczek z północnej Italii noszących naszyjniki z bursztynu nie tylko dla ozdoby, ale

i w celu zapobiegania zapaleniu migdałków i bólom gardła. Bursztynem noszonym, jako amulet leczono napady szału

i problemy z oddawaniem moczu. Te opinie o ochronnej i leczniczej mocy bursztynu wykształcone w społeczeństwach pierwotnych i starożytnych przetrwały całe tysiąclecia.

 

     Średniowieczna medycyna przejęła większość przekonań o pozytywnym oddziaływaniu bursztynu i dodała swoje własne zalecenia. Św. Hildegarda z Bingen (1098-1178), przeorysza tamtejszego klasztoru benedyktynek, znana niemiecka mistyczka i poetka, zalecała spożywanie bursztynu w formie nalewki na piwie, winie lub wodzie przy bólach brzucha, a na mleku przy chorobach pęcherza. Sproszkowany bursztyn z winem miał też chronić przed "czarną śmiercią". Lekarze arabscy, cieszący się wielką estymą w średniowiecznej medycynie, polecali bursztyn na wiele chorób, m.in. przy biegunce i krwotokach (Awicenna, al Razi), a uczony arabski al Biruni podkreślał magiczną i ochronną moc bursztynu, twierdząc, że "odpiera szkodę wyrządzoną przez patrzącego złym okiem". Krzyżacy, opanowawszy "bursztynowe wybrzeże", czerpali olbrzymie zyski z handlu bursztynem, ale szczególnie cenili odmianę białą, której przypisywano wyjątkowe właściwości lecznicze. Z życzeniem, "aby ten dobry kamień wypędził tamte złe" książę pruski Albrecht Hohenzollern przesłał Marcinowi Lutrowi bryłkę białego bursztynu

na kamienie żółciowe. Nadworny lekarz księcia Andreas Aurifaber w rozprawie naukowej na temat bursztynu (Succini historia,1551) zamieścił 46 recept na zastosowanie bursztynu w takich dolegliwościach jak np. ból zębów, żołądka, reumatyzm, arytmia serca. Również Mikołaj Kopernik, astronom i lekarz ordynował bursztynowy proszek na dolegliwości sercowe. 

 

     Do połowy XVI wieku używano bursztynu głównie w formie bryłek do nacierania lub noszenia na ciele, do namaczania

w wodzie, winie lub miodzie, jako proszek zażywany sam lub w mieszance z ziołami, albo też palono w celu okadzania pomieszczeń. W roku 1546 niemiecki przyrodnik Georgius Agricola dokonał suchej destylacji bursztynu, w wyniku czego otrzymał terpentynę, kalafonię, olej bursztynowy oraz kwas bursztynowy w postaci białych kryształków. Początkowo Kwas ten uważano za sól i nazwano sal succini lub lub sal volatie. Dopiero w końcu XVII wieku angielski chemik Robert Boyle stwierdził, że jest to rzeczywiście kwas.

 

     W Bursztynie bałtyckim występuje od 3 do 8 % kwasu bursztynowego, substancji zbadanej przez naukę i stosowanej we współczesnym lecznictwie. Najwięcej zawiera go tzw. kora bursztynowa czyli zewnętrzna zwietrzelina. Stad też w celach leczniczych i bakteriobójczych powinno się stosować surowe bryłki i nieoszlifowane wyroby bursztynowe (naszyjniki, bransoletki, wisiorki, gryzaki dla dzieci). 

 

     Wiara w dobroczynne działanie bursztynu, poparta wynikami badań naukowych, okazała się uzasadniona. Odkryto, że kwas bursztynowy działa jak biostymulator – pobudza system nerwowy, reguluje pracę nerek i jelit, jest środkiem przeciwzapalnym i antytoksycznym. Na bazie tego składnika wyrabia się maści i kremy na dolegliwości reumatyczne, astmatyczne, owrzodzenia i podrażnienia skóry oraz na schorzenia oskrzeli, gardła i tarczycy. Kwas i olej uzyskane z bursztynu wykorzystywane są też przez przemysł kosmetyczny, gdyż niszczą wolne rodniki i bakterie oraz mają właściwości dezynfekujące, a także łagodzące skutki oparzeń i ukąszeń owadów.  Z tych względów producenci prześcigają się w oferowaniu wciąż nowych pomysłów na wykorzystanie bursztynu – na rynku można dostać wypełnione bursztynem materace i poduszki, maty dla zwierząt, wkładki do butów z bursztynowym miałem, wsporniki pod plecy i szyję dla kierowców, bursztynowe kadzidełka i wiele innych tego typu przedmiotów.

 

 

UWAGA! Serwis Ambercollector.info ma charakter edukacyjny i nie ponosi odpowiedzialności wynikającej z zastosowania informacji zamieszczonych na stronach serwisu.

 

© 2020 by Ambercollector.info Created with WebWave CMS