AMBERCOLLECTOR.INFO

WSZYSTKO O BURSZTYNIE

Bursztyn Dominikański Bursztyn z Dominikany

Bursztyn dominikański Uważa się, że z kopalną żywicą w Dominikanie zetknął się już Kolumb w czasie drugiej wyprawy do Indii Zachodnich w latach 1494–1496. Drobne wzmianki, które pojawiły się dopiero po 400 latach, informowały o bursztynonośnej formacji(pasmo górskie Monte Cristi) i występujących w bursztynie inkluzjach. W latach sześćdziesiątych XX wieku duże zainteresowanie, szczególnie wśród paleoentomologów, wzbudziła żywica kopalna z Dominikany dzięki bogactwu występujących w niej dobrze widocznych inkluzji stawonogów. Wartość bryłek bogatych w resztki organiczne dodatkowo podniósł rząd w Santo Domingo, wydając w 1987 roku dekret zakazujący wywozu inkluzji bez zezwolenia Państwowego Muzeum Przyrodniczego.

 

Rodzaj fauny zachowanej w bursztynie dominikańskim różni się znacznie od tej stwierdzonej w bursztynie bałtyckim. Jest to związane z klimatem i znaczną izolacją wysp rejonu Morza Karaibskiego. Ciekawostką jest to, że w bursztynie dominikańskim znajdowane są okazy, w których jednocześnie zatopiło się bardzo wiele osobników, do 200 sztuk w jednej bryłce. Można w nich znaleźć również płazy i gady – legwany i gekony. Natrafiono już na ponad dziesięć jaszczurek orazżabę. Liczniejsze są także niż w bursztynie bałtyckim znaleziska ptasich piór.

 

Żywice kopalne Ameryki Środkowej odznaczają się, obok inkluzji zwierzęcych, dorodnymi inkluzjami roślinnymi. Wyniki badań botanicznych i metodą spektroskopii absorpcyjnej w podczerwieni żywic współczesnych oraz bursztynu z Chiapas i bursztynu dominikańskiego pozwoliły w latach sześćdziesiątych wskazać macierzyste drzewa tych żywic. Były to drzewa liściaste. Przyrównano je do współczesnych gatunków z rodzaju Hymenea z grupy strączkowych (rodzina Leguminosae). Dla bursztynu z Chiapas wskazano wśród współczesnych Leguminosaena gatunek Hymenea courbaril L., który rośnie wzdłuż strumieni i nie produkuje zbyt dużej ilości żywicy. Dla bursztynu dominikańskiego George Poinar przyjmuje dziś już nieistniejący gatunek Hymenea protera. 

 

Bursztyn z dominikany wydobywa się obecnie prymitywną metodą kopania szurfów czy niezbyt rozległych sztolni na zboczach gór.  Złoża są dość bogate, bursztyn występuje w piaskowcach paleogeńskich bądź w tłustych iłach. Najliczniejsze są znaleziska w obrębie Kordyliery Północnej, między Puerto Plata a Santiago. W Palo Kuemado, gdzie już od 50 lat notowano występowanie bursztynu, istnieją trzy kopalnie o znacznym wydobyciu. W Palo Alto jest największa kopalnia: na obszarze około 5 km2 znajdują się liczne „jednoosobowe” wyrobiska. Na tym terenie ze 100 kg urobku można uzyskać czasem 30–40 kgbryłek z inkluzjami, tu też znaleziono największą bryłę o masie 13 kg i mniejsze ważące 7–9 kg. Według szacunków z ostatnich lat wydobywa się tu 2–5 ton bursztynu rocznie. Wiek osadów w tej kopalni oznaczono na oligocen–dolny miocen.Bursztyn występuje w drobnoziarnistych, zwięzłych, szaroniebieskich piaskowcach z łyszczykami i wtrąceniami węgla.

Wśród bursztynu dominikańskiego występują głównie odmiany przezroczyste: od jasnożółtych do barwy koniaku, czasem czerwonych. Szczególnie poszukiwane i bardzo typowe są odmiany wykazujące silną fluorescencję. W ciągu miesiąca uzyskuje się około 10 kg rzadko występującego niebieskiego bursztynu, z którego po oczyszczeniu pozostaje 25% najlepszego gatunku. Barwa niebieska, czy jeszcze rzadsza zielonkawa widoczne są w świetle odbitym albo na ciemnej podkładce. Niebieska odmiana jest twardsza niż pozostałe; czasem spotyka się bryłki w kształcie dysku. Odmiana ta nie zawiera inkluzji organicznych, a jeśli są, wydają się jakby zgniecione. Wszystko to wskazuje na silne zmiany diagenetyczne, którym podlegała żywica. Pierścienie przyrostu w dominikańskich soplach bywają czasem grubości włosa i nie zmieniają przezroczystości bursztynu. Może to wskazywać na mniejszą lepkość żywicy niż w przypadku bursztynu bałtyckiego.

Największa kolekcja bursztynu dominikańskiego w Europie znajduje się w Muzeum am Löwentor w Stuttgarcie.Bursztyn dominikański na rynku europejskim konkuruje z bursztynem bałtyckim. Wypolerowany dość szybko ulega jednak powierzchniowemu spękaniu. Nie praktykuje się obróbki termicznej i pozostawia bursztyn dominikański takim, jakim stworzyła go natura. 

© 2020 by Ambercollector.info Created with WebWave CMS